Tag Archives: ធម្មទេសនា

គោលព្រះនិព្វាន

[..] និញ្វន​ជា​គុណ​ជាតិ​ដែល​មាន​នៅ​ជា​ស្ថាពរ មិន​មាន​ការ​ប្រែ​ប្រួល​ជា​លទ្ធផល ដែល​កើត​មក​អំពី​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​នៃ​ពុទ្ធ​បរិស័ទ ។ និញ្វន​ពុំ​មែន​ជា​ទី​វាល​ល្ហ​ល្ហេវ​ដូច​អា​កាស​ធាតុ​ទេ ត្រង់​ពាក្យ​ដែល​ថា “និញ្វន​សូន្យ​នោះ” មិន​មែន​សូន្យ​ខ្លួន​ឯង​ទេ គឺ​សូន្យ​ស្ងាត់​ចាក​កិលេស​គ្រប់​យ៉ាង​សូន្យ​ស្ងាត់​ចាក​ជាតិ ជរា ព្យាធិ មរណៈ សម​ដូច​ពុទ្ធភាសិត​ថា “និញ្វនំ បរមំ សុញ្ញំ” និញ្វន​ជា​គុណ​ជាត​សូន្យ​ដ៏​ក្រៃ​លែង, និញ្វនំ បរមំ វទន្តិ ពុទ្ធា ព្រះ​​​ពុទ្ធ​ទាំង​ឡាយ​តែង​ពោល​ថា និញ្វន​ជា គុណ​ជាត​ប្រសើរ​ក្រៃ​លែង”​ ។ ពាក្យ​ថា “និញ្វន​សូន្យ​នោះ” សំដៅ​យក​ការ​ស្ងាត់​ចាក​សង្សារ​វដ្ដ គ្រឿង​វិល​វល់ ជួប​ប្រទះ​នឹង​ការ​កើត​ស្លាប់ ពុំ​មែន​និញ្វន​សូន្យ​ទទេ​ឯង​ៗ​នោះ​ឡើយ ។ ដូច​ពាក្យ​ថា “តា​មោ សុញ្ញោ នគរំ សុញ្ញំ តេហំ សុញ្ញំ … Continue reading

បានផ្សាយ​ក្នុង ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ | បានដាក់ពាក្យ​គន្លឹះ , , , , , | មតិ 2

ធម៌មួយមានឧបការៈច្រើន (ពហុបការធម៌)

ពហុបការធម៌ ព្រះមហា ជា-ឆាយ វត្តឧណ្ណាលោម រៀប​រៀង នមោ តស្ស ភគវតោ អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស សូម​នមស្ការ​ចំពោះ​ព្រះ​ភគវន្តមុនី អរហំសម្មាសម្ពុទ្ធ​ព្រះអង្គ​នោះ (ព្រម​ទាំង​ព្រះ​ធម៌​នឹង​ព្រះអរិយសង្ឃ) ។ ពេល​នេះ​ជា​ធម្មស្សវនកាល ត្រូវ​តាម​សណ្ដាប់​ប្រវេណី​ពី​បុរាណ​សម័យ នៃ​ពុទ្ធសាស-និកជន​រៀង​រាប​មក ។ អាត្មា​ភាព​បាន​ទទួល​ភារៈ​មក​សំដែង​ធម៌ទេសនា តាម​សម​គួរ​ដល់​កាល​វេលា, ឱកាស​នេះ​សូម​សំដែង​អំពី​ពហុបការ​ធម៌ តាម​ន័យ​ព្រះ​ពុទ្ធ​ភាសិត ក្នុង​សុត្តន្តបិដក​ទសុត្តរ​សូត្រ គម្ពីរ​ទីឃនិកាយ ដូច​មាន​បទ​ព្រះ​បាលី​ថា ឯកោ ធម្មោ បហុបការោ អប្បមាទោ កុសលេសុ ធម្មេសុ អយំ ឯកោ ធម្មោ ពហុបការោ ប្រែ​ថា “ធម៌​មួយ​មាន​ឧបការៈ​ច្រើន គឺ​អប្បមាទ (ការ​មិន​ធ្វេស​ប្រហែស) ក្នុង​ធម៌​ទាំង​ឡាយ​ជា​កុសល, … Continue reading

បានផ្សាយ​ក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ | បានដាក់ពាក្យ​គន្លឹះ , , | បញ្ចេញមតិ