ស្វែងរក
-
-
-
-
សម្តេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី ជោតញ្ញាណោ ជួន ណាត ព្រះ
សង្ឃរាជថ្នាក់ទី១នៃគណៈមហា
និកាយ ព.ស២៤៤៧-២៥១៣។ -
My Flickr
More Photos -
ប្រកាសថ្មីៗ
- ឧបាយបង្កើតសេចក្តីសុខ
- ការអប់រំមនុស្សដោយព្រះធម៌
- ចង់ឈ្នះចាញ់គ្នាបានប្រយោជន៍អ្វី?
- ពលរដ្ឋធម៌ៈ ធម៌ជាកម្លាំងដល់ប្រទេស
- ពិចារណាពីសភាពរបស់ចិត្ត
- គោលព្រះនិព្វាន
- ពាលបណ្ឌិត សេវនកថា
- ការត្រឡប់ខ្លួន
- ពុទ្ធសាសនបដិបត្តិ
- ទុក្ខឥតល្ហែ
- ប្រវត្តិនៃទស្សនាវដ្តី កម្ពុជសុរិយា
- គុណមាតាបិតាប្រៀបធៀបមកគុណព្រះពុទ្ធ
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (១០) ចប់
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៩)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៨)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៧)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៦)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៥)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៤)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៣)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (២)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (១)
- ធម្មគោរព (ការគោរពធម៌)
- ទ្រព្យកើតឡើងដោយហេតុ ៣ យ៉ាង
- ចំណងដៃទិវានៃក្តីស្រឡាញ់
- ស្មូត្រៈ ខមាទោសមាតាបិតា
- អង្គនៃឧបោសថសីល ឬ សីល៨
- មនុស្សល្អក្នុងការគ្រប់គ្រង
- កាលប្រវត្តិ និងការចាប់បដិសន្ធិ នៃទង់ព្រះពុទ្ធសាសនា
- មង្គលសូត្រ ឬមង្គល ៣៨ប្រការ
-
ប្រកាស លើគេ
បណ្ណសារ
ចំណាត់ក្រុម
- កំណាព្យ
- គាថាធម្មបទ
- ច្បាប់នៃកម្ម
- ទស្សនាវដ្តីកម្ពុជសុរិយា
- ធម៌និងជីវិត
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ
- បណ្ណាការឆ្នាំថ្មី
- បទពិចារណា
- បទស្មូត្រកំណាព្យគំរូ
- បរាភវសូត្រ
- ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១
- ពន្លឺធម៌ព្រះពុទ្ធ
- ពុទ្ធភាសិត
- ពួកធម៌មួយ
- ព្រះធម៌
- ព្រះពុទ្ធ
- ព្រះពុទ្ធសាសនា
- ព្រះពុទ្ធោវាទ
- ភរិយាស្វាមី
- មួយជំហានម្តង
- រឿងព្រះនាងសាមាវតី
- វប្បធម៌ទូទៅ
- វប្បធម៌ពុទ្ធសាសនា
- វីដេអូ
- សីល៥
- សីល៨
- សេចក្តីផ្សេងៗ
- សំណួរចម្លើយ
- ស្មូត្រ
- អគ្គបណ្ឌិត ប៊ុត សាវង្ស
- ឧបាសិកនិទ្ទេស
- ៤៨ ធម្មទស្សន៍
បណ្ណសារចំណាត់ក្រុម៖ សំណួរចម្លើយ
គួរឲ្យទានដល់បុគ្គលប្រភេទណា?
មានអ្នកខ្លះបានចោទព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ថា ព្រះអង្គទ្រង់សរសើរចំពោះតែទានដែលគេប្រគេនដល់ព្រះភិក្ខុសង្ឃក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាតែប៉ុណ្ណោះ ទ្រង់មិនគាំទ្រសរសើរទានដែលគេឲ្យដល់អ្នកបួសដទៃៗទៀតឡើយ តើសម្តីនេះពិតឬទេ? ក្នុងគម្ពីរសុត្តន្តបិដក អង្គុត្តរនិកាយ តិកនិបាត ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ថា “…ម្នាលវច្ឆៈ បុគ្គលណានិយាយថាព្រះសមណគោត្តមត្រាស់ថា គប្បីធ្វើទានចំពោះតថាគតតែម្នាក់ គប្បីឲ្យទានដល់សាវ័ករបស់តថាគតតែម៉្យាង មិនគប្បីធ្វើទានដល់សាវ័ករបស់អ្នកដទៃៗទៀតឡើយ ដូច្នេះ អ្នកនោះឈ្មោះថាមិននិយាយតាមពាក្យដែលតថាគតសំដែង ថែមទាំងមួលបង្កាច់តថាគតដោយពាក្យមិនល្អ មិនជាការពិត។ “...ម្នាលវច្ឆៈ បុគ្គលណាហាមអ្នកដទៃដែលកំពុងឲ្យទាន បុគ្គលនោះឈ្មោះថា រមែងធ្វើអន្តរាយដល់វត្ថុ ៣យ៉ាង ជាចោរឆក់ប្លន់វត្ថុ៣យ៉ាង ចុះវត្ថុ៣យ៉ាងនោះអ្វីខ្លះ? វត្ថុ៣យ៉ាងនោះគឺ រមែងធ្វើឲ្យអន្តរាយដល់បុណ្យកុសលរបស់ទាយក១ រមែងធ្វើអន្តរាយដល់លាភបដិគ្គាហក១ បុគ្គលនោះខ្លួនឯងជាអ្នកត្រូវបានកំចាត់ និងត្រូវបានបំផ្លាញមុនគេ១...។ “ម្នាលវច្ឆៈ ក៏តថាគតបានសំដែងដូច្នេះថា បុគ្គលណាជះទឹកលាងភាជនៈ ឬទឹកលាងផ្តិលទៅសូម្បីកន្លែងដែលសត្វនៅអាស្រ័យក្នុងថ្លុកជ្រាំ ឬអណ្តូងដែលស្មោកគ្រោក ក្បែរទ្វារផ្ទះដោយតាំងចិត្តថា សូមឲ្យសត្វដែលនៅអាស្រ័យក្នុងទីនោះចូរញ៉ាំងអត្តភាពឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ ដោយវត្ថុនេះចុះ ដូច្នេះ ម្នាលវច្ឆៈ តថាគតពោលនូវ … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ, សំណួរចម្លើយ
បញ្ចេញមតិ
បុណ្យគឺអ្វី? អ្វីគឺបុណ្យ?
ពេលដែលឮសំណួរនេះឡើង ពុទ្ធសាសនិកជនខ្លះច្បាស់ជាស្រមើស្រមៃទៅយ៉ាងឆ្ងាយរហូតស្ទើរហៅមិនឮមើលមិនឃើញ។ ចម្លើយដោយខ្លីទៅលើសំណួរនេះ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់ត្រាស់ថាក្នុងគម្ពីរអង្គុតរនិកាយ សត្តកនិបាត ថា “មា ភិក្ខវេ បុញ្ញានំ ភយិត្ថ សខស្សេតំ ភិក្ខវេ អធិវចនំ យទិទំ បុញ្ញានំ” ប្រែថា «ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ! អ្នកទាំងឡាយកុំខ្លាចបុណ្យឲ្យសោះ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះពាក្យថា “បុណ្យ” នុ៎ះ មិនគឺអ្វីដទៃឡើយ គឺជាឈ្មោះនៃសេចក្តីសុខ សេចក្តីសុខនោះសោត ក៏ជាឈ្មោះរបស់បុណ្យ។» ដូច្នេះពាក្យថា “បុណ្យ” គឺ “សេចក្តីសុខ” ឯពាក្យថា “សេចក្តីសុខ” គឺ “បុណ្យ”។ ការសន្សំបុណ្យនាំឲ្យបានសេចក្តីសុខ ការសន្សំសេចក្តីសុខនាំឲ្យបានបុណ្យ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់សំដែងថា “សុខោ បុញ្ញស្ស ឧច្ចយោ” … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, សំណួរចម្លើយ
មតិ 2
ព្រះធម៌ជាទស្សនវិជ្ជាឬអ្វី?
ព្រះធម៌ដែលព្រះសម្ពុទ្ធសម្ដែងប្រោសសត្វ ជាទស្សនវិជ្ជាឬអ្វី? ព្រះមហាវិរីយបណ្ឌិតោ ប៉ាង – ខាត់ រៀបរៀង ព្រះធម៌ ឬហៅថា «ធម្ម» ដែលព្រះសម្ពុទ្ធសម្ដែងហើយនេះ ឬដែលអ្នកបស្ចិមហៅថា «ទស្សនវិជ្ជា» (Philosophies )? ក្នុងអតីតកាលមានព្រះសម្ពុទ្ធច្រើនព្រះអង្គដែលនិព្វានកន្លងរំលងទៅយូរអង្វែងណាស់ហើយ តែព្រះធម៌ថ្លៃវិសេសដែលទ្រង់បានសម្ដែងទុកហើយដើម្បីប្រោសសត្វលោកនេះ ឋិតថេរនៅបរិសុទ្ធតាមរូបដើមដដែល ហេតុនេះហើយបានជាព្រះធម៌នេះ ហៅថា បកតិធម៌ ធម៌ប្រក្រតី ។ ព្រះធម៌នេះកាលព្រះអង្គគង់ធរមាននៅឡើយមិនមានចារិកជាអក្សរទេ។ ក្រោយពុទ្ធបរិនិព្វាន ព្រះអរិយសាវ័កទាំងឡាយច្រើនអង្គបានធ្វើសង្គាយនា១(ផ្ទៀងផ្ទាត់ ) ពុទ្ធវចនៈហើយចេះចាំព្រះពុទ្ធវចនៈទាំងអស់ ចាំរត់មាត់ស្ទាត់ (មុខបាឋ ) បានរក្សាព្រះធម៌ជាពុទ្ធវចនៈតៗគ្នាពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយទៀត ទុករហូតដល់បច្ចុប្បន្នកាលនេះ ។ ពុទ្ធសាសនាកន្លងទៅប្រមាណ ៥០០ឆ្នាំ ព្រះសង្ឃសាវ័កចារឹកពុទ្ធវចនៈជាលាយលក្ខណ៍អក្សរនៅកោះលង្កា។ ព្រះសម្ពុទ្ធសម្ដែងទុកថា ធម៌ព្រះអង្គនេះហៅថា ធម្មវិន័យ … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ, សំណួរចម្លើយ
បញ្ចេញមតិ
ធ្វើល្អធ្លាក់នរក ធ្វើអាក្រក់ឡើងឋានសួគ៌
ព្រះពុទ្ធសាសនាជាសាសនាបង្រៀនអំពីកម្មផល ល្អអាក្រក់ សុខទុក្ខ គ្រប់យ៉ាងសុទ្ធតែមានកម្មជាបច្ច័យលៃឲ្យកើតឡើង និងបែងចែកទៅតាមប្រភេទនៃកម្ម ជាកុសល ឬជាអកុសល។ រឿងកម្មផលនេះជា រឿងមួយដែលមានការស្មុគស្មាញ ហើយជារឿងដែលមានការជជែកវែកញែកមិនចេះចប់មិនចេះហើយ តាំងពីអតីតកាលរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន ព្រោះរឿងកម្មផលជារឿងដែលត្រូវឈ្វេងយល់ដោយបញ្ញាចក្ខុ មិនមែនជារឿងដែលត្រូវឈ្វេងយល់ដោយមំសចក្ខុឡើយ។ អ្នកដែលយកបញ្ញាចក្ខុមកឈ្វេងយល់ សិក្សាពិចារណាឲ្យបានច្បាស់លាស់ទើបអស់ការសង្ស័យ ហើយមិនមានការយល់ខុសទៅលើអ្វីដែលបានឃើញត្រឹមតែនឹងភ្នែក។ ចំណែកអ្នកដែលប្រើមំសចក្ខុមកសិក្សាឬសង្កេតពិនិត្យរឿងនេះ តែងតែមានការយល់ច្រឡំ ឬយល់ខុសពេលដែលបានជួបនូវតថភាពសង្គម ឃើញផលផ្តល់ឲ្យខុសពីសច្ចធម៌ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់សំដែង។ ឃើញដូចជាបុគ្គលធ្វើអាក្រក់តែងតែបានទទូលយសសក្តិ មាសប្រាក់ និងការគោរពកោតក្រែងលើកតំកើងជាដើម កត្តានេះនាំឲ្យមានការយល់ថា អ្នកធ្វើអាក្រក់ទទួលបានផលល្អ ដោយឃើញគេបានដូច្នោះមែន។ ត្រង់កន្លែងនេះព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធក៏ទ្រង់បានសំដែងទុកដែរថា “បាបពុំទាន់ឲ្យផលដល់កាលណា ពាលគិតថាបាបនោះផ្អែមដូចទឹកឃ្មុំ លុះបាបឲ្យផលដល់ប្រជុំ ពាលរងទុក្ខធំក្នុងកាលនោះ”។ នៅក្នុងសម័យពុទ្ធកាល មានពួកមេលទ្ធិខ្លះបានបង្កើតវាទៈផ្សេងៗទាក់ទងនឹងកម្មផលតាមទស្សនៈមិច្ឆាទិដ្ឋិរបស់ខ្លួន រហូតដល់មានវាទៈថា អ្នកធ្វើល្អធ្លាក់នរក ឯអ្នកធ្វើអាក្រក់ឡើងឋានសួគ៌។ ទើបមានសំណួរសួរថា ចុះបុគ្គលធ្វើបាបដោយ កាយ វាចា … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ, សំណួរចម្លើយ
មតិ 4
សាងបាបកម្មព្រោះតែភាពចាំបាច់
មានពេលខ្លះ មនុស្សយើងត្រូវតែធ្វើអំពើអាក្រក់ ព្រោះការចាំបាច់ ដូចជាធ្វើបាបកម្មនានាដើម្បីមាតាបិតាដែលជាអ្នកមានគុណូបការៈជាដើម ក្នុងករណីបែបនេះ តើអាចចាត់ថាជាការធ្វើអំពើបាបដែរឬទេ? នៅក្នុងសុតន្តបិដក មជ្ឈិមនិកាយ មជ្ឈិមបណ្ណាសក ធនញ្ជានិសូត្រ មានការសន្ទនារវាងព្រះសារីបុត្រ និង ធនញ្ជានិព្រាហ្មណ៍ដូចមានខ្លឹមសារជាសង្ខេបខាងក្រោមនេះ៖ ព្រះសារីបុត្រ “ម្នាលធនញ្ជានិ អ្នកយល់សេចក្តីនោះដូចម្តេច? បុគ្គលពួកខ្លះក្នុងលោកនេះជាអ្នកប្រព្រឹត្តមិនត្រូវតាមគន្លងធម៌ ជាអ្នកប្រព្រឹត្តប្រាសចាកធម៌ ព្រោះហេតុនៃមាតាបិតា នាយនិរយបាលនឹងគប្បីអូសទាញបុគ្គលនោះទៅកាន់នរក ព្រោះហេតុនៃការប្រព្រឹត្តមិនត្រឹមត្រូវតាមធម៌ និងប្រព្រឹត្តបា្រសចាកធម៌ គេនឹងគប្បីបានតាមសេចក្តីប្រាថ្នាដែរឬថា យើងជាអ្នកប្រព្រឹត្តខុសគន្លងធម៌ ប្រព្រឹត្តប្រាសចាកធម៌ ព្រោះហេតុនៃមាតាបិតា សូមឲ្យនាយនិរយបាលកុំអូសទាញយើងទៅកាន់នរកឡើយ? ឬមាតាបិតារបស់បុគ្គលនោះ នឹងគប្បីបានតាមសេចក្តីប្រាថ្នាដែរឬថា បុគ្គលនេះជាអ្នកប្រព្រឹត្តមិនត្រឹមត្រូវតាមគន្លងធម៌ ប្រព្រឹត្តប្រាសចាកធម៌ ព្រោះហេតុនៃការទាំងឡាយនោះ សូមឲ្យនាយនិរយបាលកុំអូសទាញគេទៅកាន់នរកឡើយ? ” ម្នាលធនញ្ជានិ អ្នកយល់សេចក្តីនោះដូចម្តេច? បុគ្គលពួកខ្លះក្នុងលោកនេះជាអ្នកប្រព្រឹត្តមិនត្រូវតាមគន្លងធម៌ ជាអ្នកប្រព្រឹត្តប្រាសចាកធម៌ ព្រោះហេតុនៃបុត្រនិងភរិយា … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ធម៌និងជីវិត, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ, សំណួរចម្លើយ
មតិ 6
ព្រះរតនត្រ័យជាទីពឹងដ៏ប្រសើរ
នត្ថិ មេ សរណំ អញ្ញំ ពុទ្ធោ ធម្មោ សង្ឃោ មេ សរណំ វរំ ឯតេន សច្ចវជ្ជេន ហោតុ មេ ជយមង្គលំ ។ ប្រែថាៈវត្ថុដទៃជាទីពឹងទីរលឹក នៃខ្ញុំព្រះករុណាមិនមានឡើយ មានតែព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃជាម្ចាស់ ជាទីពឹងទីរលឹកដ៏ ប្រសើររបស់ខ្ញុំព្រះករុណា សូមសិរីសួស្តីជ័យ មង្គលចូរមានដល់ខ្ញុំព្រះករុណាដោយកិរិយា ពោលនូវពាក្យសច្ចៈនេះ ។ សួរៈ តើបាលី «នត្ថិ មេ» ដែលពុទ្ធបរិស័ទសូត្រ សូមយកព្រះរតនត្រ័យ គឺព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះ សង្ឃជា ទីពឹងទីរលឹកនោះ តើព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ព្រះពុទ្ធសាសនា, សំណួរចម្លើយ
បានដាក់ពាក្យគន្លឹះ ការសិក្សា, ជំនឿ, ពុទ្ធសាសនា, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធ, ព្រះសង្ឃ, អប់រំ
មតិមួយ
