បណ្ណសារចំណាត់ក្រុម៖ មួយជំហានម្តង

«សម្តេចព្រះមហាឃោសានន្ទ មហាត្មះគន្ធីនៃកម្ពុជា» អាមេរិកខាងជើងកំពុអមានការរំលាយចូលគ្នា ។ យើងជាជនកម្ពុជាបានមកនៅទីនេះតែមួយ រយៈប៉ុណ្ណោះ ។ យើងបានយកតម្រាប់តាម អឺរ៉ុប-អូស្ត្រាលី ហើយនិងអាស៊ីដទៃទៀត ។ នៅពេលដែលកសាងជីវិតរបស់យើងឡើងវិញក្នុងទឹកដីថ្មី យើងប្រែក្លាយជាផ្នែកមួយនៃ សង្គមថ្មី ។ សំខាន់សម្រាប់យើង គឺការការពារអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌របស់យើង បើប្រាស ចាកវប្បធម៌របស់យើងនុ៎ះយើងពិតជាបាត់បង់និងភាន់ច្រឡំមិនខាន ដូចត្រីរស់នៅក្រៅទឹក។ ជនជាតិកម្ពុជា មានកេរមរតកដ៏មានតម្លៃច្រើនណាស់ ។ ភាពថ្លៃថ្នូររុងរឿងនៃវប្បធម៌កម្ពុជា បានដាក់បញ្ចូលទាយជ្ជទានជាច្រើន ។ – ជនជាតិកម្ពុជាមិនសូវចេះប្រកាន់ខ្លួន ចេះគួរសម និងថ្លៃថ្នូរ ។ – ជនជាតិកម្ពុជា មានកតញ្ញុតាធម៌ចំពោះមាតាបិតា គ្រូបាអាចារ្យ និងអ្នកដឹកនាំមាតុភូមិ របស់គេ និងពិភពលោកទាំងមូល ។ – … Continue reading →

យើងធ្លាប់បានឃើញថូផ្កាដែលគេតាំងនៅលើតុ មានសម្រស់ល្អឆើតឆាយ ។ ថូផ្កាមិនអួត ប្រាប់យើងពីសម្រស់របស់វា ឬក៏ឮវានិយាយអួតសរសើរពីគន្ធពិដោរដ៏ក្រអូបរបស់វាម្តង ណាឡើយ ។នៅពេលដែលមនុស្សម្នាក់បានឃើញច្បាស់នូវព្រះនិព្វានក៏មានន័យដូចគ្នាដែរ មនុស្សនោះមិនដែលនិយាយអួតសរសើរពីខ្លួនគេទាល់តែសោះ តែយើងអាចដឹងច្បាស់នូវ សម្រស់ ឬភាពផ្អែមល្ហែមរបស់គេដោយគ្រាន់តែដោយគ្រាន់តែរស់នៅជិតគេមួយខណៈទេ។ មិនត្រូវការព្រួយបារម្ភពីអតីតៈ ឬអាគតពេកទេ ។ សេចក្តីសុខតែងស្ថិតនៅក្នុងបច្ចុប្បន្នជា មួយអ្វីដែលនៅចំពោះមុខអ្នក ។ ដើម្បីរស់នៅក្នុងខណៈបច្ចុប្បន្នឲ្យបានពោរពេញ អ្នកមិន ត្រូវងាកក្រោយ ហើយរំលឹកឡើងវិញនូវអតីតកាលឡើយ អតីតកាលកន្លងផុតទៅហើយ។ ហើយអ្នកមិនអាចប្រើអំណាចទៅស្រវាឈោងចាប់យកអនាគតដែរ ។ ដូច្នេះ គ្មានអ្វីត្រូវ ព្រួយឡើយ ។ បន្តិចទៀតខ្ញុំជិះយន្តហោះ អ្នកណានឹងដឹងថានឹងមានអ្វីកើតឡើង ។ ប្រហែលជាខ្ញុំបានទៅដល់គោលដៅដោយសុខសាន្ត ឬក៏ទៅមិនដល់ទេដឹង? នៅពេល យើងធ្វើគំរោងការអ្វីមួយ ត្រូវធ្វើវាត្រឹមតែបច្ចុប្បន្នបានហើយ ព្រោះបច្ចុប្បន្នគឺជាពេលវេលា ដែលយើងកំពុងកាន់កាប់។ យើងពេញ … Continue reading →