ស្វែងរក
-

-
សម្តេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី ជោតញ្ញាណោ ជួន ណាត ព្រះ
សង្ឃរាជថ្នាក់ទី១នៃគណៈមហា
និកាយ ព.ស២៤៤៧-២៥១៣។ -
My Flickr



More Photos -
ប្រកាសថ្មីៗ
- ឧបាយបង្កើតសេចក្តីសុខ
- ការអប់រំមនុស្សដោយព្រះធម៌
- ចង់ឈ្នះចាញ់គ្នាបានប្រយោជន៍អ្វី?
- ពលរដ្ឋធម៌ៈ ធម៌ជាកម្លាំងដល់ប្រទេស
- ពិចារណាពីសភាពរបស់ចិត្ត
- គោលព្រះនិព្វាន
- ពាលបណ្ឌិត សេវនកថា
- ការត្រឡប់ខ្លួន
- ពុទ្ធសាសនបដិបត្តិ
- ទុក្ខឥតល្ហែ
- ប្រវត្តិនៃទស្សនាវដ្តី កម្ពុជសុរិយា
- គុណមាតាបិតាប្រៀបធៀបមកគុណព្រះពុទ្ធ
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (១០) ចប់
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៩)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៨)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៧)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៦)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៥)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៤)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៣)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (២)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (១)
- ធម្មគោរព (ការគោរពធម៌)
- ទ្រព្យកើតឡើងដោយហេតុ ៣ យ៉ាង
- ចំណងដៃទិវានៃក្តីស្រឡាញ់
- ស្មូត្រៈ ខមាទោសមាតាបិតា
- អង្គនៃឧបោសថសីល ឬ សីល៨
- មនុស្សល្អក្នុងការគ្រប់គ្រង
- កាលប្រវត្តិ និងការចាប់បដិសន្ធិ នៃទង់ព្រះពុទ្ធសាសនា
- មង្គលសូត្រ ឬមង្គល ៣៨ប្រការ
-
ប្រកាស លើគេ
បណ្ណសារ
ចំណាត់ក្រុម
- កំណាព្យ
- គាថាធម្មបទ
- ច្បាប់នៃកម្ម
- ទស្សនាវដ្តីកម្ពុជសុរិយា
- ធម៌និងជីវិត
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ
- បណ្ណាការឆ្នាំថ្មី
- បទពិចារណា
- បទស្មូត្រកំណាព្យគំរូ
- បរាភវសូត្រ
- ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១
- ពន្លឺធម៌ព្រះពុទ្ធ
- ពុទ្ធភាសិត
- ពួកធម៌មួយ
- ព្រះធម៌
- ព្រះពុទ្ធ
- ព្រះពុទ្ធសាសនា
- ព្រះពុទ្ធោវាទ
- ភរិយាស្វាមី
- មួយជំហានម្តង
- រឿងព្រះនាងសាមាវតី
- វប្បធម៌ទូទៅ
- វប្បធម៌ពុទ្ធសាសនា
- វីដេអូ
- សីល៥
- សីល៨
- សេចក្តីផ្សេងៗ
- សំណួរចម្លើយ
- ស្មូត្រ
- អគ្គបណ្ឌិត ប៊ុត សាវង្ស
- ឧបាសិកនិទ្ទេស
- ៤៨ ធម្មទស្សន៍
បណ្ណសារចំណាត់ក្រុម៖ ពុទ្ធភាសិត
ចង់ឈ្នះចាញ់គ្នាបានប្រយោជន៍អ្វី?
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់គង់ប្រថាប់នៅវត្តជេតវនារាម ទ្រង់ប្រារព្ធបរាជ័យរបស់ព្រះបាទកោលសថា ” ជយំ វេរំ បសវតិ, ទុក្ខំ សេតិ បរាជិតោ, ឧបសន្តោ សុខំ សេតិ, ហិត្វា ជយបរាជយំ។” ប្រែថា អ្នកឈ្នះរមែងជួបប្រទះនូវពៀរ អ្នកចាញ់តែងដេកជាទុក្ខ អ្នកដែលស្ងប់រម្ងាប់លះបង់នូវការឈ្នះចាញ់បានហើយ រមែងនៅជាសុខគ្រប់ឥរិយាបទទាំង៤។
បានផ្សាយក្នុង គាថាធម្មបទ, ពុទ្ធភាសិត, ព្រះពុទ្ធសាសនា
បានដាក់ពាក្យគន្លឹះ គេហទំព័រពុទ្ធសាសនា, ព្រះធម៌
មតិ 6
មង្គលសូត្រ ឬមង្គល ៣៨ប្រការ
មង្គលសូត្រ ឬ មង្គល ៣៨ ប្រការនេះ ឃើញមានផ្សព្វផ្សាយលើបណ្តាញអ៊ិនធើណិតជាច្រើនកន្លែងហើយ ប៉ុន្តែសូមយកមកដាក់ផ្សាយក្នុងទីនេះម្តងទៀត ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ និងការប្រតិបត្តិដល់អ្នកដែលមិនទាន់បានជួបបានឃើញ ឬ អ្នកដែលធ្លាប់បានប្រទះបានអានហើយនឹងធ្វើឲ្យរឹងរឹតតែបានភ្លឺស្រឡះច្បាស់ឡើងថែមទៀត។ អ្នកដែលចង់បានមង្គលជីវិត ចង់បានសេចក្តីសុខសួស្តី គប្បីបដិបត្តិតាមគោលនៃមង្គលនេះ នឹងបានសម្រេចតាមសេចក្តីប្រាថ្នា ព្រោះថាមង្គលទាំងឡាយមិនអាចកើតឡើងពីការបួងសួងបន់ស្រន់ឡើយ គឺកើតចេញពីសេចក្តីល្អដែលយើងបានធ្វើ បដិបត្តិត្រឹមត្រូវតាមផ្លូវសម្មាទិដ្ឋិ មង្គលសូត្រនោះ មានដូចតទៅនេះ៖ ឯវមេ សុត្តំ (សូត្រនេះឈ្មោះមង្គលសូត្រ) គឺខ្ញុំ (ឈ្មោះអានន្ទ បានស្តាប់មកហើយយ៉ាងនេះថា)ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់គង់នៅ ក្នុងវត្តជេតពន ជាអារាមរបស់អានាថបណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី ។ អថខោ … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ពុទ្ធភាសិត, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា
មតិ 6
អរិយសច្ច ៤
យូរអង្វែងណាស់, ទើបមានទុល្លភបុគ្គលម្នាក់មានបញ្ញាចក្ខុកើតឡើងក្នុងលោក ដោះបញ្ហាប្រចាំលោកដោយខ្លួនឯង រួចហើយយកពន្លឺដ៏រុងរឿងបំភ្លឺឲ្យលោកស្គាល់ឧបាយដោះស្រាយបញ្ហានោះរួច ហើយឲ្យរួចផុតអំពីអាណាលោករាជទៅកាន់សន្តិភាព ។ ទុល្លភបុគ្គលនោះ គឺព្រះពុទ្ធអ្នកត្រាស់ដឹងសច្ចៈ ៤ ហើយឲ្យគេត្រាស់ដឹងតាមផង, អ្នកភ្ញាក់ចេញពីស្រោម គឺ អវិជ្ជាមុនគេ,អ្នករីកផុតពីភក់គឺកិលេសដូចផ្កាឈូក ។ កាលត្រាស់ដឹងហើយទ្រង់សំដែងព្រះធម្មចក្កប្បវត្តនសូត្រប្រោសបញ្ចវគ្គិយភិក្ខុជាមុនដំបូងបង្អស់ ។ ក្នុងធម្មចក្កនោះ ព្រះអង្គទ្រង់បដិសេធនូវបដិបទាអមពីគឺ៖ ១- ការប្រកបខ្លួនឲ្យជាប់ដោយកាម សុខក្នុងកាមទាំងឡាយជាហីនធម៌ គ្រាមធម៌ បុថុជ្ជនធម៌ មិនមែនអរិយធម៌ មិនប្រកបដោយប្រយោជន៍ ។ ២- ការប្រកបខ្លួនឲ្យលំបាកទទេ ៗ នាំមកនូវទុក្ខ មិនមែនអរិយធម៌ មិនប្រកបដោយប្រយោជន៍ ។ ទ្រង់ឲ្យដើរតាមមជ្ឈិមាបដិបទា ដែលព្រះអង្គត្រាស់ដឹងហើយ ធ្វើឲ្យមានចក្ខុ មានញាណ ប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីសេចក្ដីស្ងប់ កិរិយាដឹងច្បាស់ កិរិយាត្រាស់ដឹងដោយប្រពៃ … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ពុទ្ធភាសិត, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ
មតិមួយ
បើព្រះពុទ្ធមិនកើត ព្រះធម៌ល្អឆើតក៏មិនប្រាកដ
បើទុកជាព្រះពុទ្ធមិនត្រាស់ដឹងក្នុងលោក ក៏ព្រះធម៌នៅតែមានក្នុងលោក ព្រោះព្រះធម៌គឺជាច្បាប់ធម្មជាតិ ដែលតាំងនៅជានិច្ចលើលោកសន្និវាសនេះ ប៉ុន្តែបើគ្មានព្រះពុទ្ធទេ ក៏មិនអាចមានជនណាម្នាក់អាចរកឃើញសច្ចធម៌មកសំដែងដល់សត្វលោកបានឡើយ។ បើព្រះធម៌ត្រូវបានសំដែងហើយ ប៉ុន្តែសត្វលោកមិនយកចិត្តទុកដាក់សិក្សា បដិបត្តិទេ ក៏មិនបានមគ្គផល ឬប្រយោជន៍តាមធម៌ដែលគួរបាននោះដែរ។ ហេតុនេះហើយទើបមានពុទ្ធគាថាទ្រង់រំលឹកដាស់តឿនដូចតទៅនេះ៖ ពហូនិ វត អត្ថាយ ឧប្បជ្ជន្តិ តថាគតា, ឥត្ថីនំ បរិសានញ្ច យេ តេ សាសនការកា។ ព្រះតថាគតទាំងឡាយកើតឡើងដើម្បីប្រយោជន៍ដល់ជនច្រើនគ្នា គឺស្ត្រី និង បុរស ដែលជាអ្នកធ្វើតាមពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះអង្គ។ ខុ.ថេរ (ខុទ្ទកនិកាយ ថេរគាថា) យោ ច អប្បម្បិ សុត្វាន ធម្មំ កាយេន បស្សតិ, ស វេ ធម្មធរោ … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង គាថាធម្មបទ, ពុទ្ធភាសិត, ព្រះធម៌
បញ្ចេញមតិ
ជិតំ! ជិតំ! ឈ្នះ! ឈ្នះ!
ពាក្យថា “ឈ្នះ”គឺជាពាក្យដែលមនុស្សលោកត្រូវការជាទីបំផុត ដោយសារការចង់ឈ្នះ មនុស្សត្រូវស្វែងរកគ្រប់មធ្យោបាយដើម្បីបានសម្រេចបំណងរបស់ខ្លួន មិនថាវិធីនោះល្អឬអាក្រក់ឡើយ។ នៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់បង្ហាញពីវិធីឈ្នះដ៏ប្រសើរ ជាការឈ្នះដោយមិនមានហិង្សា ឬការបៀតបៀនគ្នានិងគ្នា។ ការឈ្នះទៅតាមពុទ្ធវិធីគឺជាការឈ្នះដែលប្រាសចាកពៀរវេរា គំនុំសងសឹក និងជាការឈ្នះដែលមិនត្រឡប់ចាញ់វិញ ដូចមានគាថាខាងក្រោមនេះ ៖ អក្កោធេន ជិនេ កោធំ អសាធុំ សាធុនា ជិនេ, ជិនេ កទរិយំ ទនេន សច្ចេន នាលិ វាទិនំ។ បុគ្គលគប្បីឈ្នះសេចក្តីក្រោធ(របស់អ្នកដទៃ)ដោយការមិនក្រោធតប គប្បីឈ្នះសេចក្តីមិនល្អ(របស់អ្នកដទៃ)ដោយសេចក្តីល្អ(របស់ខ្លួន) គប្បីឈ្នះសេចក្តីកំណាញ់ស្វិត(របស់អ្នកដទៃ)ដោយការឲ្យទាន គប្បីឈ្នះមនុស្សដែលហៃនិយាយឡេះឡោះបានដោយនិយាយពាក្យពិតទៅរក។ នៅក្នុងកំណាព្យរបស់លោកសុខ សុធន បានសរសេរថា៖ ផ្ចាញ់អំពើបាបដោយសាងបុណ្យ ផ្ចាញ់កំណាញ់ជនដោយធ្វើទាន ផ្ចាញ់នឹងឆ្មើងឆ្មៃដោយចងស្ពាន ផ្ចាញ់ពាលសាមាន្យដោយចងមិត្ត។ ផ្ចាញ់នឹងហិង្សាដោយខន្តី ផ្ចាញ់ព្រានអប្រិយដោយសុចរិត ផ្ចាញ់នឹងមានៈដោយថ្នមចិត្ត ផ្ចាញ់នឹងទុច្ចរិតដោយចិត្តធម៌។ … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ពុទ្ធភាសិត, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ
បានដាក់ពាក្យគន្លឹះ ព្រះពុទ្ធសាសនា, Buddhism, Khmer Buddhism
បញ្ចេញមតិ
ភាពមិនខ្ជីខ្ជាជាទ្វារនៃសេចក្តីចម្រើន
ពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ មិនមែនត្រឹមតែបង្ហាញពីមធ្យោបាយដើម្បីចាកចេញពីភពជាតិកំណើតទេ សូម្បីក្នុងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្សលោក ក៏ព្រះអង្គទ្រង់បានបង្ហាញពីវិធីរស់នៅប្រកបដោយសេចក្តីសុខសេចក្តីចម្រើន។ មានព្រះគាថា និងគោលធម៌ជាច្រើនដែលទ្រង់បានណែនាំឲ្យមនុស្សរស់នៅក្នុងជីវលោកនេះដោយភាពស្តុកស្តម្ភសម្បូរធនធាន។ នៅក្នុងទីនេះនឹងលើកយកគាថាខ្លះៗដែលព្រះអង្គទ្រង់ត្រាស់ដាស់តឿនដល់បរិស័ទទាំងឡាយឲ្យមានការភ្ញាក់រលឹក ប្រកបសេចក្តីព្យាយាមមិនដាក់ធុរៈ ដោយព្រះពុទ្ធដីកាខ្លីៗដូចតទៅ៖ ឧដ្ឋានតា ធម្មនេយ្យេសុ អប្បមត្តោវិធានវា សមំ កប្បេតិ ជីវតំ សម្មតិ អនុរក្ខតិ។ អ្នកមានព្យាយាមរវៀសរវៃក្នុងនាទីការងារ មិនប្រមាទ ចូលចិត្តចាត់ការចញ្ចឹមជីវិតស្មើៗ ទើបរក្សាទ្រព្យដែលរកមកទុកបាន។ កថម្ភូ តស្សមេ រត្តិន្ទិវា វិតិមតន្តិ ថ្ងៃនិងយប់កន្លងទៅៗ ឥឡូវនេះអាត្មាអញបានធ្វើអ្ចីខ្លះហើយ? ចក្ខុមា វិសមានិវ វិជ្ជមានេ បរក្កមេ បណ្ដិតោ ជីវលោកស្មឹ បាបានិ បរិវិជ្ជយេ។ កាលបើមានសេចក្តីប្រឹងប្រែង បុគ្គលគប្បីជៀសវាងបាបទាំងឡាយក្នុងជីវលោក ដូចបុរសមានចក្ខុជៀសវាងផ្លូវដែលមិនរាបស្មើដូច្នោះដែរ។ អប្បកេនបិ មេធាវី … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង គាថាធម្មបទ, ពុទ្ធភាសិត, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ
បានដាក់ពាក្យគន្លឹះ គេហទំព័រពុទ្ធសាសនា, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធោវាទ
បញ្ចេញមតិ


