ស្វែងរក
-
-
-
-
សម្តេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី ជោតញ្ញាណោ ជួន ណាត ព្រះ
សង្ឃរាជថ្នាក់ទី១នៃគណៈមហា
និកាយ ព.ស២៤៤៧-២៥១៣។ -
My Flickr
More Photos -
ប្រកាសថ្មីៗ
- ឧបាយបង្កើតសេចក្តីសុខ
- ការអប់រំមនុស្សដោយព្រះធម៌
- ចង់ឈ្នះចាញ់គ្នាបានប្រយោជន៍អ្វី?
- ពលរដ្ឋធម៌ៈ ធម៌ជាកម្លាំងដល់ប្រទេស
- ពិចារណាពីសភាពរបស់ចិត្ត
- គោលព្រះនិព្វាន
- ពាលបណ្ឌិត សេវនកថា
- ការត្រឡប់ខ្លួន
- ពុទ្ធសាសនបដិបត្តិ
- ទុក្ខឥតល្ហែ
- ប្រវត្តិនៃទស្សនាវដ្តី កម្ពុជសុរិយា
- គុណមាតាបិតាប្រៀបធៀបមកគុណព្រះពុទ្ធ
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (១០) ចប់
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៩)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៨)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៧)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៦)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៥)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៤)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (៣)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (២)
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ (១)
- ធម្មគោរព (ការគោរពធម៌)
- ទ្រព្យកើតឡើងដោយហេតុ ៣ យ៉ាង
- ចំណងដៃទិវានៃក្តីស្រឡាញ់
- ស្មូត្រៈ ខមាទោសមាតាបិតា
- អង្គនៃឧបោសថសីល ឬ សីល៨
- មនុស្សល្អក្នុងការគ្រប់គ្រង
- កាលប្រវត្តិ និងការចាប់បដិសន្ធិ នៃទង់ព្រះពុទ្ធសាសនា
- មង្គលសូត្រ ឬមង្គល ៣៨ប្រការ
-
ប្រកាស លើគេ
បណ្ណសារ
ចំណាត់ក្រុម
- កំណាព្យ
- គាថាធម្មបទ
- ច្បាប់នៃកម្ម
- ទស្សនាវដ្តីកម្ពុជសុរិយា
- ធម៌និងជីវិត
- បញ្ញត្តិ និង បរមត្ថ
- បណ្ណាការឆ្នាំថ្មី
- បទពិចារណា
- បទស្មូត្រកំណាព្យគំរូ
- បរាភវសូត្រ
- ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១
- ពន្លឺធម៌ព្រះពុទ្ធ
- ពុទ្ធភាសិត
- ពួកធម៌មួយ
- ព្រះធម៌
- ព្រះពុទ្ធ
- ព្រះពុទ្ធសាសនា
- ព្រះពុទ្ធោវាទ
- ភរិយាស្វាមី
- មួយជំហានម្តង
- រឿងព្រះនាងសាមាវតី
- វប្បធម៌ទូទៅ
- វប្បធម៌ពុទ្ធសាសនា
- វីដេអូ
- សីល៥
- សីល៨
- សេចក្តីផ្សេងៗ
- សំណួរចម្លើយ
- ស្មូត្រ
- អគ្គបណ្ឌិត ប៊ុត សាវង្ស
- ឧបាសិកនិទ្ទេស
- ៤៨ ធម្មទស្សន៍
បណ្ណសារចំណាត់ក្រុម៖ ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១
ធម៌មួយជាចំណែកនៃសេចក្តីវិនាស
«អយោនិសោមនសិការោ» “ការមិនធ្វើទុកក្នុងចិត្តដោយឧបាយនៃប្រាជ្ញា។” ហេតុការរបស់លោកទាំងមូល តែងតែកើតឡើងប្លែកៗ តាមកាលសម័យ ដែលចេះតែកើតឡើងហើយ មានការប្រែប្រួលទៅជាធម្មតា។ ហេតុការណ៍ទាំងនោះគួរឲ្យមនុស្សអ្នកមានឧបាយល្អអាចកំណត់ចំណាំទុកក្នុងចិត្តបានដោយពិត គឺថាព្រឹត្តិការណ៍ដែលកើតឡើងក្នុងលោកតែងជាទីសប្បាយរបស់មនុស្សអ្នកមានគំនិតល្អ មិនមែនជាទីសប្បាយរបស់មនុស្សល្ងង់ខ្លៅឡើយ។ ការមិនយកចិត្តទុកដាក់ មិនកំណត់ចំណាំទុកក្នុងចិត្តចំពោះហេតុការណ៍គ្រប់យ៉ាង ទាំងផ្លូវលោក ទាំងផ្លូវធម៌ ឈ្មោះថាជាចំណែកនៃសេចក្តីវិនាស ទាំងប្រយោជន៍ខ្លួន និង ប្រយោជន៍អ្នកដទៃ ដោយហេតុតែមិនអាចយកតម្រាប់តាម ឬ ចម្លងកិច្ចការនោះៗមកប្រើបាន។ ពាក្យថា “ការមិនធ្វើទុកក្នុងចិត្ត” នេះបានដល់ការបណ្តែតបណ្តោយឲ្យធ្លោយគំនិត ក្នុងកិច្ចការសម្រាប់លោកក្តី កិច្ចការក្នុងផ្លូវបុណ្យកុសលក្តី ដូចអបាយមុខ ៤ ប្រការ ជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាសពិតមែន ប៉ុន្តែអ្នកល្ងង់ខ្លៅ ឬអ្នកដែលលោភចិត្តគ្របសង្កត់នោះ មិនបានធ្វើទុកក្នុងចិត្តថា អំពើនោះជាប្រធាននៃសេចក្តីវិនាសដូច្នោះឡើយ ដូចរូបមិនទៀត ជាទុក្ខ ជាអនត្តា ពិតមែន តែអ្នកដែលមិនបានសិក្សារៀនសូត្រ មិនបានធ្វើទុកក្នុងចិត្តថា … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១, ពួកធម៌មួយ, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ
បញ្ចេញមតិ
ធម៌មួយគួរកំណត់ដឹង
ធម៌មួយគួរកំណត់ដឹងគឺៈ «ផស្សោ សាសវោ ឧបាទានិយោ» “ផស្សៈប្រកបដោយអាសវៈជាទីតាំងនៃឧបាទាន។” ពាក្យថា “ផស្សៈ” ប្រែថា ការប៉ះពាល់ ការជួបប្រទះ ឬថា “ការភប់ប្រសព្វ”។ រូប១ ចក្ខុ១ ជួបប្រទះគ្នាកើតសេចក្តីដឹងឡើង ហៅថា ចក្ខុវិញ្ញាណ គឺការដឹងតាមដំណើរនៃចក្ខុវិថី។ ចក្ខុកាលបើប៉ះប្រទះរូប អាចដឹងបានថា រូបនេះជារូបបុរស រូបស្រ្តី ល្អឬអាក្រក់។ ការដឹងដោយបានឃើញរូបដូច្នេះហៅថា វិញ្ញាណ។ រូប១ ចក្ខុ១ ចក្ខុវិញ្ញាណ១ ទាំង៣នេះមានការភប់ប្រសព្វគ្នាទើបហៅថា ផស្សៈ ។ ផស្សៈមាន ៦យ៉ាង មានចក្ខុសម្ផស្សជាដើម ជារបស់បុថុជ្ជន ជាចក្ខុប្រកបដោយធូលីគឺរាគៈ កាលបើឃើញរូបគួរជាទីប្រាថ្នា ជាទីពេញចិត្ត តែងកើតសេចក្តីត្រេកអរចាប់ចិត្តចំពោះរូបជាធម្មតា កាលបើសេចក្តីត្រេកអរកើតឡើង … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១, ពួកធម៌មួយ, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា, ព្រះពុទ្ធោវាទ
បញ្ចេញមតិ
ធម៌មួយមានឧបការៈច្រើន
អប្បមាទោ កុសលេសុ ធម្មេសុ សេចក្តីមិនធ្វេសប្រហែសក្នុងធម៌ទាំងឡាយជាកុសល។ ពាក្យថា “មិនធ្វេសប្រហែស” បានដល់សភាវធម៌ដែលផ្ទុយគ្នានឹងពាក្យថា “ធ្វេសប្រហែស”។ សេចក្តីមិនធ្វេសប្រហែសនោះ បានដល់ការមិនភ្លេចភ្លាំងស្មារតី គឺកិរិយាមិនស្រវឹង មិនពុលគំនិតភ្លេចខ្លួនទៅក្នុងឥដ្ឋារម្មណ៍ គឺ លាភ យស សរសើរ សុខ ឬថា មិនស្រវឹងទៅតាមដំណើរសេចក្តីស្រវឹង៣ប្រការគឺ ស្រវឹងថាខ្លួនមានវ័យនៅក្មេង១ ថាខ្លួនមិនមានរោគ១ ថាខ្លួនមានពូជអំបូរប្រកបដោយជីវិតរស់នៅវែង១ ។ ពាក្យថា “ធម៌ទាំងឡាយជាកុសល” បានដល់កុសលធម៌ច្រើនយ៉ាង មានបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ១០ជាដើម។ កុសលធម៌ទាំងអស់ដែលកើតឡើងក្នុងសន្តានចិត្តរបស់បុរសស្រ្តីទៅបាន ក៏ដោយគុណនៃអប្បមាទធម៌ ឬថា មានអប្បមាទធម៌ជាប្រភព(ជាដែនកើត) ដូច្នេះក៏បាន ព្រោះហេតុនោះទើបលោកពោលថា “អប្បមាទធម៌ គឺសេចក្តីមិនធ្វេសប្រហែស” នេះចាត់ជាធម៌មានឧបការៈច្រើន”។ ពុទ្ធភាសិតនេះ ជាមច្ឆិមវាចា គឺជាព្រះពុទ្ធដីកាពៅបំផុតក្នុងពេលដែលព្រះពុទ្ធអង្គទ្រង់អាពាធជាទម្ងន់ទៀបបរិនិព្វាន។ អប្បមាទធម៌មានឧបការៈទាំងគតិលោក … Continue reading
បានផ្សាយក្នុង ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១, ពួកធម៌មួយ, ព្រះធម៌, ព្រះពុទ្ធសាសនា
បានដាក់ពាក្យគន្លឹះ ធម៌ពួក១, ប្រជុំកងធម៌ថ្នាក់ទោភាគ១
បញ្ចេញមតិ
